Alla stazione c’era una marea umana in attesa del treno, poi, man mano che ci avviciniamo, tra gli alberi...
se sei seduto a destra vedi prima di tutti le spiagge: lunghe, distese di sabbia bianca.
E quel mare turchese che si confonde col cielo.
Arrivi e ti accolgono le casette colorate arrampicate sulla collina, tutte strette tra loro come a proteggersi dal vento. Sotto, il porto con le sue barche arenate dalla bassa marea, altre che dondolano piano sulla poca acqua rimasta, tutto intorno profuma di sale e di corde bagnate.
La pioggia di stanotte ha lavato tutto. Adesso sta tornando il sole e mi dà tregua.
Flat white caldo tra le mani, tavolo con vista conquistato a forza di sguardi,
e la marea che piano risale.
Nel pomeriggio visita alla Tate St Ives, la "sorella" della Tate di Londra. Stessa arte, ma con la luce della Cornovaglia che entra dalle finestre.
In mostra c’è Kasuba: lavora con la stoffa, e i suoi tessuti sembrano prendere il vento e i colori del mare.
CAMPIDANESE
vèniri 31 de làmpadas 2026
Biàgiu in Cornovàglia - 16) St. Ives
Si cumprendit ca St Ives est una localidadi meda amada già in su trenu de Penzance.
A sa stassioni ddoi fiat una marèa umana in aspetu de su trenu, poi, a pagu a pagu ca nosu nos accostaus, intra is àrburis...
si ses assegiau a dereta bis primu de totus sas spiàgias: longas, distesas de arena banca.
E cuddu mari turkesinu chi si cunfundit cun su chelu.
Arrivas e ti acogint is casitas coloradas arrampigadas in sa coja, totus istretas paris comenti po si difèndiri de su bentu. A suta, su portu cun sas barcas arenadas de sa marèa bassa, àteras chi ballìcant pianu in s'àcua pagu chi est arestada, tottu a giru odorit de sali e de cordas mullidas.
Sa pròia de custa noti at labau tottu. Imoi est torrau su soli e mi dat tregua.
Flat white càudu intra is manus, mesa cun bista conquistada a forti de isguardus,
e sa marèa chi pianu torrat a puxai.
In sa tarda visita a sa Tate St Ives, sa "sorri" de sa Tate de Londra. Matessi arti, ma cun sa lughe de sa Cornovàglia chi intrat de is bentanas.
In mosta ddoi est Kasuba: traballat cun sa tela, e is suas telas parint pigai su bentu e is coloris de su mari.
LOGUDORESE
vènneris 31 de triulas
Si cumprèndit ca St Ives est una localidade meda amada già in su trenu de Penzance.
A sa istassione bi fiat una marèa umana in aspetu de su trenu, poi, a pagu a pagu ca nos accostamus, intra is àrbares...
si ses assegadu a dereta bides primu de totu sas ispiàgias: longas, istesas de arena banca.
E cuddu mare turkesinu chi si cunfundit cun su chelu.
Arrivas e ti acollint is casitas coloradas arrampigadas in sa colina, totus istrintas paris comente po si difèndiri de su bentu. A suta, su portu cun sas barcas arenadas de sa marèa bassa, àteras chi dundulint pianu in s'àcua pagu chi est abarrada, tottu a giru olet de sale e de cordas mollidas.
Sa proia de custa note at lavadu tottu. Como est torradu su sole e mi dat tregua.
Flat white càudu intra is manos, mesa cun bista conquistada a forti de isguardos,
e sa marèa chi pianu torrat a pùghere.
In sa sero visita a sa Tate St Ives, sa "sorra" de sa Tate de Londra. Matessi arte, ma cun sa lughe de sa Cornovàglia chi intrat de is bentanas.
In mostra bi est Kasuba: traballat cun sa tela, e is suas telas parint pigare su bentu e is colores de su mare.



















Nessun commento:
Posta un commento